Bormio – wspaniała jazda na nartach na trasach Pucharu Świata, które już niedługo będa trasami olimpijskimi

Bormio jest znanym na całym świecie ośrodkiem narciarskim, który powszechnie jest kojarzony jako organizator Mistrzost Świata w narciarstwie alpejskim w roku 1985. Kolejny raz gospodarzem było w roku 2005. W międzyczasie Bormio stało się jednym z miejsc gdzie odbywa sie Puchar Świata mężczyzn (co roku w terminie poświątecznym, a w tym roku znowu odbęda się tutaj 2 zawody: w zjeździe i w super Gigancie w termnie 28–29.12.2023) i cały cykl wyścigów FIS. Bormio będzie też miejscem wszystkich zawodów zjazdowych Zimowych Igrzysk Olimpijskich w roku 2026, także po raz pierwszy z włączeniem skialpinizmu do programu Igrzysk Olipijskich w 2026 r. – 5 dyscyplin (2 mężczyzn, 2 kobiet i jedna mieszana) i 3 formaty: sprint, jazda pojedyńcza i mieszana sztafeta.

Romantyka pod trzytysięcznikami Parku Narodowego Stelvio

Bormio leży pomiędzy trzytysięcznikami górskiego pasma Ortles (z których większość jest na terenie Parku Narodowego Stelvio) w pónocnowłoskej Lombardii niedaleko granic ze Szwajcarią w prowincji Sondrio, w północnej częsci doliny Valtellina. Kolejnymi ośrodkami narciarskimi są Livigno i Santa Caterina (ta była współgospodarzem obu Mistrzostw Świata w narciarstwie alpejskim wspólnie z Bormio). Wszystkie 3 ośrodki obejmują w sumie 5 wielkich skiarealów z 162,5 km tras zjazdowych i są wspólnie określane jako: Alta Valtellina (Górna Valtellina) i są jednym z głównych „zagłębi“ włoskich talentów narciarskich np. trzykrotna mistrzni olimpijska Deborah Compagnoni pochodzącą z Santa Caterina, lub narciarz slalomowy Giorgio Rocca pochodzący z Livigno.

Bormio ma 4 tysiące obywateli i romantyczne średniowieczne centrum zapraszające do wieczornych spacerów. Wśród włoskich kurortów alpejskich nie ma pod tym względem konkurencji.

Termy jako najprzyjemniejszy relaks po jeździe na nartach

Osobnym rozdziałem jest Bormio – uzdrowisko termalne. Niewiele miejsc oferuje przyjemny relaks po jeździe na nartach, tak jak tutejsze baseny termalne (długość 25 m, temp. wody 38 do 41 °C; sauna, łaźnia parowa,  masaże, zniżki dla naszych klientów), lub pobliskie zabytkowe uzdrowisko. Podziemne gorące źródła, szczególnie wieczorem i w nocy to wyzwanie dla romantyków i poszukiwaczy przygód.

Bormio dzięki położeniu w centrum regionu Alta Valtellina, posiada ponadprzeciętną infrastrukturę m.in. halę tenisową, wielofunkcyjna halę sportową, stadion zimowy (nowo wyremontowany i dla naszych klientów w specjalnej cenie), kino itp. Nie musimy szczegółówo wymieniać przebogatej oferty sklepów sportowych, serwisów narciarskich, wypożyczalni sprzętu i szkółek narciarskich.

Do tego należy dodać niezwykle różnorodną ofertę miejsc noclegowych, szczególnie że poza miastem można je znaleźć za naprawdę dobre ceny. Same Bormio, podobnie jak hotele bezpośrednio przy stoku (w rejonie Ciuk i Bormio 2000), nie należą do najtańszych miejsc we Włoszech.

Położenie w centrum Alta Valtellina i skipass na 5 ośrodków

Idealnym środkiem do wykorzystania wszystkich zalet Alta Valtellina jest skipass który obowiązuje we wszystkich 5 ośrodkach Alta Valtellina tzn. Bormio, San Colombana, Santa Caterině i Livigno (w obu jego  skiarealach – Mottolino i Carosello) z skibusowymi połączeniami. Połączenia zapewniają linie skibusów z  Bormio do Santa Cateriny lub do Isolaccie – w cenie skipassu. Ponadto kilka linii łączy miasto Bormio z lokalními stokami.

Odległość z Bormio do Santa Cateriny to 12 km, a do Livigno 38 km (skorzystać z tamtych tras można już na 29 km w Trepalle).

Bormio – narciarski raj

Najważniejsze co Bormio oferuje miłośnikom narciarstwa i snowboardingu, to trasy zjazdowe wszystkich stopni trudności, ale w odróżnieniu od wielu innych włoskich ośrodków narciarskich  nie brakuje tutaj różnych możliwości jeżdżenia freeski i skialpinistycznych tras.

Unikalne przewyższenie w ośrodku Bormio to prawie 1800 metrów i najlepiej z niego skorzystać na długiej na ponad 10 km trasie zjazdowej Stelvio. W Pucharze Świata mężczyzn to klasyka i jest to jedna z nabardziej wymagających tras zjazdowych na świecie (obok Streif w Kitzbühelu) oraz drugi najdłuższy stok w zawodach Pucharu Świata po trasie Lauberhorn w szwajcarskim Wengen. Stok ma obecnie długość 3186 m przy całkowitym przewyższeniu 987 m.

Wysokość 3012 m n.p.m. na której zaczynaja się trasy zjazdowe, jest wystarczającą gwarancja śniegu i fantastycznych warunków narciarskich aż do kwietnia. Korzystna jest także możliwosc korzystania z tras ośrodków Livigno i Santa Caterina, które dzięki położeniu Bormio i San Colombano w samym centrum regionu są bardzo łatwo dostępne zarówno samochodem jak i skibusem.

Wadą może być brak połączenia tras Bormio i San Colombano i konieczność korzystania ze skibusa. Jednak odległość między nimi przez szeroka dolinę raczej nie daje nadzieji żeby między nimi mogła powstać kolejka linowa. Czasami zdarzają się sporadyczne braki śniegu, ze względu na niższą wysokość nad poziomem morza i orientację stoków w dolnej części ośrodka Bormio. Z koleji w górnych partiach ośrodka, przy wietrznej pogodzie i mniejszej ilości śniegu pojawiają sie miejsca „wydmuchane“ z wystającymi kamyczkami.

Ośrodek narciarski San Colombano nie jest tak narażony na te niesprzyjające warunki pogodowe, jest też odpowiednią alternatywą dla rodzin z dziećmi.
8 razy w sezonie można jeździć na nartach wieczorem/w nocy, w tym 5 razy w Bormio i 3 razy w Santa Caterina, w cenie skipassu na minimum 6 dni. Z nowości polecamy park rozrywki dla dzieci, wyznaczoną specjalną strefę freeride oraz bezpłatny dostęp do Wi-Fi w restauracjach na stokach (wymagana jest tylko rejestracja przez centrum turystyczne APT).

Milośnicy nart biegowych znajdą trasy przy dolnych stacjach kolejek w Bormio i Isolaccii, warto także skorzystać także z tras w Livigno lub Santa Caterina.

Dłuższy dojazd od strony północnej

Dojazd samochodem do Bormio od północy nie jest najłatwiejszy, ponieważ po zjeździe z autostrady obok austriackiego Landeck trzeba przejechać jeszcze 148 km trudną górską drogą przez szwajcarski Zernz i włoskie Livigno, gdzie przejeżdża się płatnym tunelem jednokierunkowym (z ruchem naprzemiennym) Munt La Schera. Przelęcze Passo Stelvio (międz Bormio a Glurns) oraz Passo Gavia (miedzy Livigno a St. Moritz) i niektóre inne drogi do Alta Valtellina są w miesiącach zimowych zamknięte, dlatego zalecamy nie polegać na wskazaniach nawigacji satelitarnej w samochodzie. Tunel można przejachać przez szwajcarską przełęcz Bernina przy St. Moritz i włoskim Triano, ale to ponad 100 km objazd. Ze względu na cenę paliwa zalecamy tankowanie w strafie wolnocłowej Livigno - ostatniej tego typu strefie w UE.