Cel jednodniowych narciarzy z Milano

 Chiesa Valmalenco to jeden z najbliższych zimowych ośrodków  kilkumilionowego Mediolanu, co logicznie przekłada się na liczbę weekendowych narciarzy. Zwłaszcza w niedziele stoki dosłownie pękają w szwach, a przepustowość miejscowego transportu jest również uzależniona od weekendowych szczytów ruchu.

Dlatego odwiedzający te tereny w dzień powszedni będzie zdziwiony, dlaczego zbudowali tak nowoczesne i duże kolejki linowe dla nielicznych narciarzy poruszających się (nawet w szczycie sezonu!) po tutejszych stokach. Powodem jest właśnie (i tylko) kilka niedziel w lutym i marcu.

Po przyjeździe do Chiesa już z daleka przyciąga wzrok masywna kolejka kabinowa Snow Eagle.
Z pojemnością 160 osób, jest to największa kabina na świecie i pokonuje ponad 1000 metrów wysokości. Jest to również główny środek transportu w ośrodku narciarskim Alpe Palú.
W kilkadziesiąt sekund przeniesie Cię z wysokości 1000 m, na której znajduje się Chiesa o ponad kilometr wyżej. Jeśli na chwilę powstrzymasz się od szusowania i staniesz na platformie wyjściowej, będziesz miał wspaniały widok na dolinę Valmalenco i otaczające ją pasma trzytysiączników. Jeśli cierpisz na lęk wysokości, nie powinieneś nawet patrzeć w dół – podłoga jest przezroczysta
i zawieszona na skale, dzięki czemu masz pod stopami setki metrów przepaści.

Ten cud nowoczesnej techniki zastąpił starą kolejkę linową, której pozostałości można zobaczyć kilka metrów dalej. Choć miała znacznie mniejszą przepustowość, miała też zaletę – startował w centrum miejscowości Chiesa. Jej nieużywana dawna dolna stacja znajduje się przed Hotelem Funivia, tam, gdzie dziś znajduje się parking. Obecna dolna stacja kolejki znajduje się przy 25-metrowym basenie, prawie kilometr od centrum Chiesy i Lanzady. Prawie nie ma tu hoteli, które mają ośrodek narciarski Alpe Palú w odległości krótkiego spaceru. A ponieważ nie ma centralnego skibussa dla narciarzy, hotele muszą zapewniać gościom dojazd własnymi minibusami.

Kultowa czarna trasa zaprojektowana przez Gustawa Thoeni

Od tego miejsca trasy dalej schodzą w dół do wioski San Giuseppe połozonej na wysokości 1433 m n.p.m., gdzie kończy się kolejka linowa i znajduje się duży parking. Kto ma klaustrofobię z jazdy w wielkiej kolejce może pojechać autem do San Giuseppe.

Z restauracji po przeciwnej stronie, czyli w górę, jest wyciąg krzesełkowy na szczyt Cima Motta na wysokości 2336 m n.p.m., a tam do wyboru kilka tras zjazdowych o różnym stopniu trudności (w tym zjazd z homologacją do organizacji zawodów) lub trzy zjazdy do przełęczy Dosso dei Vetti po przeciwnej stronie góry. Wśród nich prawdziwą gratką jest ta czarna, zaprojektowana przez samego Gustava Thoena, która opada niemal pionowo, a jego ostatni hank, górujący nad dolną stacją wyciągu krzesełkowego, może przestraszyć słabszych narciarzy. To tutaj najczęściej trenują lokalni zawodnicy.

Najnowsza trasa „Bocchelle del Torno” rozpoczyna się na wysokości 2353 m n.p.m., w najwyższym punkcie terenu narciarskiego Alpe Palú i całej Chiesa.

Ogólnie można powiedzieć, że ośrodek narciarski oferuje najbardziej różnorodny wybór tras zjazdowych o wszystkich stopniach trudności w najlepszym możliwym stosunku.

Mniejszy ośrodek narciarski Caspoggio (tymczasowo) zamknięty

Drugi ośrodek narciarski Caspoggio, z najwyższym punktem na Dosso dei Galli na wysokości 2 200 m n.p.m., już kolejny sezon jest niestety zamknięty. Już jednak wcześniej był nieco zaniedbany, chociaż  był niewiele niższy i krótszy (18,4 km tras w porównaniu do 24,7 km) od Alpe Palú. Oba ośrodki nie były ze sobą połączone trasą narciarską. Jednak słabsze było tutaj sztuczne naśnieżanie, a nawet naturalnego śniegu było tutaj mniej niż na Alpe Palú. Dlatego sezon zaczynał się tu zwykle później
i kończył wcześniej. Jednak obszar ten był łatwo dostępny samochodem i oferował szereg łatwiejszych tras, często był poszukiwanych przez grupy szkolne. Nierozwiązaną kwestią pozostaje, czy i kiedy wznowi działalność.